Bondezirojn al ?i,
bondezirojn al ?i,
bondezirojn al ?i
bondezirojn al ?i!!! ![]()
Posted in Ĝenerala | No Comments »
Bondezirojn al ?i,
bondezirojn al ?i,
bondezirojn al ?i
bondezirojn al ?i!!! ![]()
Posted in Ĝenerala | No Comments »
Vi estas maro
de William AULD
Unue aperis en la nica literatura revuo n-ro 6/1 p. 20Vi estas maro, kiun mi navigas
sen kompasnadlo, sed kun gvidaj steloj;
sur via sino hula min kavigas
ventegoj, a? min lulas zefirpeloj …Kaj malgra? fridoj, spite al la tromboj,
animo mia ?ojas sur l’ ondaro:
Mi volas veli plu sur viaj ondoj,
kaj fine droni, droni en la maro …
Jen unu el miaj plej ?atataj kantoj itallingvaj tradukitaj al Esperanto kaj al mia dialekto (en eo mi nomas ?in: “ma?la”).
Il Pescatore – La Fi?kaptisto – U p?skatàur?
IL PESCATORE
(F.De Andrè)
All’ombra dell’ultimo sole
s’era assopito un pescatore
e aveva un solco lungo il viso
come una specie di sorriso
Venne alla spiaggia un assassino
due occhi grandi da bambino
due occhi enormi di paura
eran gli specchi di un’avventura
E chiese al vecchio “Dammi il pane,
ho pocotempo e troppa fame”
e chiese al vecchio “Dammi il vino,
ho sete e sono un assassino”
Gli occhi dischiuse il vecchi al giorno
non si guardò neppure intorno
ma versò il vino, spezzò il pane
per chi diceva ho sete, ho fame
E fu il calore d’un momento
poi via di nuovo verso il vento
davanti agli occhi ancora il sole
dietro le spalle un pescatore
Dietro le spalle un pescatore
e la memoria è già dolore
è già il rimpianto di un aprile
giocato all’ombra di un cortile
Vennero in sella due gendarmi
vennero in sella con le armi
chiesero al vecchio se lì vicino
fosse passato un assassino
Ma all’ombra dell’ultimo sole
s’era assopito un pescatore
e aveva un solco lungo il viso
come una specie di sorriso.
LA FI?KAPTISTO – Trad. N. Minnaja – R. Corsetti –
Ku?ante sub la lasta ombro
fi?isto drivis tra la dormo
sur la viza?o sulk’ subtila
al subrideto tre simila.
Murdinto venis al la pla?o
estis infana la viza?o
estis timplenaj la okuloj
de aventuroj du speguloj.
Li diris:”Panon donu haste
kaj vinon ver?u seprokraste
al mi soifa kaj malsata
pro murdo nun persekutata!”
Duonmalfermis la okulon
kaj panon rompis la a?ulo
kaj vinon ver?is pro kompato
pri la soifo kaj malsato.
Kaj estis varmo dummomenta
tuj poste kuro kontra?venta
kun la viza?o al la suno
dum fu?o de minaca nuno.
Pri fi?kaptisto la memoro
balda? ?an?i?is al doloro
al la sopir’ pri knaba gajo
en korto dum jam fora majo.
?endarmoj venis al la strando
kaj la?te sonis la demando:
“?u vidis vi, ho maljunulo,
murdinton pasi dum forkuro?”
Ku?ante sub la lasta ombro
fi?isto drivis tra la dormo
sur la viza?o sulk’ subtila
al subrideto tre simila.
U p?skatàur?
All’ômbr? d? lòt?m? sàul?
s’app?panjêgghj? u p?skatàur?
t?nàv? nu riš? sôp? a fa???
?? kòd? r?ràjv? ?? n? sa???.
V?néggje a la ràjn? n’assasséjn?,
dòj? ukkj? grann? da bamméjn?
dòj? ukkj? kìn? d? pagêur?
iàv?n? i spikkj? d? n’avv?ndêur?.
D?š?’ggj? a u vékkj? “damm u pp?n,
vôk? d? fôdd? e teng f?m”
D?šéggj? a u vékkj? “damm u mmìr?,
k’aggj? a??éjs? senz? penzìr?”.
L’ukkj? aprêggj? u vékkj? alla déggje
n?mmàng? ‘ndòrn? ?? uardêggj?,
m?šéggje u mmir, sp?zzéggj? u pp?n,
p? ?? t?nav? sèkk? e ff?m.
E fô a fašèdd d? nu muménd?
skappêggje arr?t? kôntravìnd?
k? nnànd? all’ukkj? sèmb? u sàul?,
drêt? i spadd? u p?skatàur?.
Drêt? i spadd? u p?skatàur?
e u r?kòrd? j? u d?làur?.
j?’ u amêr? d? n’Apréjl?
šuqu?t? sôtt? nu k?rtéjl?.
V?nér?n? dòj? uàrdj? ku kavadd?
v?nèr?n? k? i p?stól? drèt? i spadd?,
?’ add?mann?r?n? ?? ddà v??éjn?
jàv? pass?t? n’assasséjn?.
All’ômbr? d? lòt?m? sàul?
s’app?panjêggje u p?skatàur?
t?nav? nu riš? sôp? a fa???
?? kòd? r?ràjv? ?? n? sa???,
t?naiv? nu riš? sôp? a fa???
?? kòd? r?ràjv? ?? n? sa???.
Jam merkrede mi revenis hejmen el 29a IJF. Kion diri? La? mi, ?i ege sukcesis, ?efe pro nia laboro pri organizado sed anka? pro la partoprenantoj kiuj ja volis amuzi?i; kaj ni amuzi?is kune
.
Dum la IJF, okazis refoje afero kutima dum esperanto-renkonti?oj: mi eniras en novan identecon. Nun, bonvole ne miskomprenu miajn vortojn, eble neniam vi a?dos de mi, ke esperantistoj ja membri?as al iu “minoritata lingvo, kaj do – komunumo”, sed mi celas diri, ke por mi ?io alia malsimila ol eo estas nenio. Mi preska? forgesas ?ion, sen pentoj nek konscienc-ripro?oj!
Kaj fakte, tion pruvas tio kion mi skribas nokte, dum la aliaj homoj dancas en diskejo a? teumas en la gufujo.
?i miaj manoj stinkas pro la fumo,
duonglason mi englutis avidege
kvaza? ?i estus el aer’ malpura;
memoroj kunfandi?as al dormemo.
?u anka? ?i nokte en “nia” lingvo
mi revos, kun la espero vin revidi?
Se dio vere estas, nu… alproksimi?u,
alia glaso el finova vivo.
?ar nun mi staras sola anta? l’ knalo,
vidante palpe mian malgajecon,
en la spegulo (kiu ne ekzistas)
aperas mi, la knaba knarplumisto:
kaj jen harar’ ta?zita pro l’ dormado
malfermokula kaj ru?egaj vangoj
vunditaj de ponardaj falsaj larmoj…
aperas mi, ?iama don Ki?oto.
Nenio eble estas travivenda,
sed ?ia sperto indas je la jeno:
kirldanci ?vebe en la viva balo
kaj post la stumblo, ek al nova danco.