Jen kio okazas kiam oni ŝvite legas eseojn kaj artikolojn pri kunmetado, vortfarado kaj radikkarktero! Ekde tiam mi ne plu scias pri brosoj kaj kombiloj, ĉion miksante kaj ĉion nedirante ĉar, mi konfesu tion!, mi timas foje ne kompreni la signifon de radiko kiam
ĝi estas sub substantiva formo. Pro kio mi scias, ke “ruĝ/” estas (ĉu prototipe, kara Ken? 
) radiko adjektiva?
Interese, tamen, estas legi rekomendojn de nia Lingva Akademio, opiniojn de Ken Miner, artikolon de Edmund GRIMLEY EVANS kaj recenzon pri PAG far Jouko Lindstedt. Kaj kompreneble la nepre bezonata PMEG estas inter la legendaĵoj.
Nu, mi resumu iom pri mia esperantista vivo. Kiel prezidanto de IEJ, lastan semajnfinon mi kunsidis kun la aliaj knaboj kaj baldaŭ mi subskribos kontrakton por venontjara IJF-ejo :-). Ne nur, ni ankaŭ decidis pri renkontiĝoj kun novuloj por ke ili ekĝuu la potencialojn de Esperanto. Ĉio ĉi estas kompreneble nur resumo, imagu ke ni kunsidis ĝis la 3a nokte! :-S
Kiel prezidanto de IEJ sed ankaŭ kiel komitatano B de TEJO mi instigis teĥnikan diskuton pri kiel havi bonan mastrumilon por E-renkontiĝoj. Tio estas, laŭ mi, bonege ĉar:
- a) multaj cerboj ofte laboras plibone ol nur unu;
- b) kreante prikomisionon oni instigas internacian kunlaboron inter la TEJO-Landaj Sekcioj; tia kunlaboro ne nur estas produktiva, ĝi estas amikiga, kreiva; ĝi estas sperto, kaj kiel ĉiu sperto ĝi estas riĉiga.
- c) Iasence, ankaŭ en TEJK-rondo mi instigis kreadon de komisionoj internaciaj por la samaj celoj: june kaj kune, oni kreas bonegan produkton, oni uzas saĝe la malmultajn homfortojn kiujn LS havas kaj oni atingas tion per internacia kunlaborado (ĉu aŭ malĉu unu el la celoj de Esperanto?).
Espereble, ni pluiru tian (aŭ plibonan!) straton. Vivu la verda benk’!