Traduko el mia poemo itallingva, por amikino, malgraŭ mi ne verkis ĝin por ŝi.
Kiam plena je surprizo, dum vi emfazis
mian ombron kaj mian animon
per karbokrajono, mi imagis fabelojn,
dum sidado en mia trajno
sen haltejoj, kun ursetoj kaj feinoj
kaj herbejoj ĉiamverdaj.
Fabeloj elvaporiĝintaj sed realigitaj,
kaj sen troaj voĉoj
(ĉar en via lingvaĵo mi skribas)
en dialogoj por tiuj kiuj
ankoraŭ ĉion havus por malkovri
kiel mi, kiel vi, ni.