Se li ne ekzistus, mi devus inventi lin. Mi tamen asertas, ke kiam mi parolas kun li mi neniam sentas komforton ĉe mi: ĉiam okazas, ke mi devas mezuri kaj pesi miajn vortojn, eĉ kiam la parolado estas en nia nacia lingvo. Tio tre embarasas min. Leganto, ne miskomprenu miajn vortojn! Mi alte estimas lin, kaj ŝatus havi liajn scion kaj artposedon. Li estas giganto, ne la mila nano. Se li ne ekzistus, mi devus inventi lin. Alikaze, kiamaniere mi esperas kreski, se ne per stumbloj?
Pri kiu vi parolas!!??
Nu, mi profitas la okazon por atentigi vin pri konkurso
pri limerikoj.
Via partopreno estus bonvena!
Ĉu vi ne legis “La Majstro kaj Martinelli”?
Pri limerikoj: mi klopodos fari ion
Uhmm… mi kredas ke mi scias pri kiu temas… fakte Li estas la celo de mia unua limeriko.
:-DD
La celo de via unua limeriko estas nur la mila nano
En mia afiŝo mi parolis pri vera giganto; tamen ne petu de mi la nomon, alikaze mi jam skribus ĝin.
Tre verŝajne tiu nekonato ankaŭ aŭtoras taglibron de nenifaranto…
Se tiu ne ekzistus, vi ja ne povus interparoli, ja ne povus pripensi,
ja ne povus ĝui tiun krean nenifaron, bonfaran, bonfartigan..
.Salutu lin, nome de senmemora fatraso .
Amike
..